Wpis Kemotalamot o filmie "Belle Epoque" przypomniał mi, że nie pokazałam zdjęć, które zrobiłam w marcu w Barcelonie, a które przedstawiają tradycyjny apartament zamożnej rodziny w okresie belle epoque, czyli wczesnych latach XX wieku. Nadrabiam więc zaniedbanie.

Apartament mieści się w słynnym budynku Gaudíego zwanym Casa Milà, a powszechnie kojarzonym jako La Pedrera. Poza mieszkaniem rodziny mieszczańskiej można zwiedzić w nim małe muzeum poświęcone sztuce architekta, który poza budynkami projektował także przedmioty codziennego użytku jak krzesła, drzwi, lampy, klamki itp. Dach natomiast, zwany Espai Gaudí ('Przestrzeń Gaudiego'), jest dość surrealistycznym terenem, a o wielkich rzezbach kominowych mówi się, że zainspirowały George'a Lucasa do stworzenia rycerzy w "Gwiezdnych Wojnach".

Budynek należał do pana Pedro Milà i Camps, który opłacił projekt architekta. Pani Milà nie była wielką fanką Gaudíego i podobno po zakończeniu urządzania wnętrza kazała wyrzucić wszystkie przedmioty zaprojektowane przez niego. W mieszkaniu mieszkała pózniej pani Comes i Abril, narzekająca, że nie ma gdzie postawić fortepianu. Sugestia Gaudíego pewnie zbiła ją z tropu: "Droga pani, proponuję, by nauczyła się pani grać na flecie".

Wchodzimy do przedpokoju, w którym służąca zapewne przyjmowała gościa, brała od niego wizytówkę i kazała w fotelu grzecznie czekać na odpowiedz, czy pan / pani domu może go przyjąć.

Wprowadzano gościa do saloniku, gdzie sadzano przy stole i podawano herbatę z ciasteczkami.

W salonie stoi także uroczy gramofon, można więc było umilać sobie czas słuchaniem muzyki.

Z salonu przechodzimy do sypialni państwa (a może tylko pani domu - wydaje mi się, że w tamtych czasach małżeństwa dobrze sytuowane spały oddzielnie) ze ślicznym łóżeczkiem dziecięcym.

Jest także całkiem spora łazienka, ale nie jestem pewna, czy wanna jest oryginalna, bo chyba w tamtych czasach królowały wanny na nóżkach. Za to umywalka strasznie mi się podoba (zdjęcie nieostre, bo coś przestawiłam w aparacie akurat przed zrobieniem tego zdjęcia).

Jest także w mieszkaniu specjalny pokój na kufry i walizy. Prawda, że te nalepki wyglądają niezwykle stylowo?

W kolejnej sypialni sfotografowałam szafę ze szklanymi drzwiczkami mieszczącą koronkowe kreacje, w których pani domu udawała się zapewne do teatru czy opery (sądząc po widocznym lorgnonie).

Kuchnia w apartamencie jest duża i bardzo wygodna. Sztuczne owoce na stole, wiszące kolby kukurydzy, piękny młynek do kawy i mozdzierze niestety nie objęte zdjęciem - chętnie sama bym tam gotowała.

Tuż obok kuchni znajduje się pokój służącej. Bardzo porządny, żadna klitka, jak to zapewnie bywało w niektórych domach (a bywały też na pewno mieszkania, w których służąca spała na rozkładanym łóżku w kuchni).

Służąca musiała też umieć szyć, cerować, prasować i naprawiać zniszczone ubrania. Zajmowała się tym w specjalnym pokoju z prześliczną maszyną do szycia Singera.

Pokój dziecięcy odwiedziłam na samym końcu. Chłopiec i dziewczynka mieli wspólny pokoik pełen wspaniałych zabawek. Na wieszaku wisiały marynarskie ubranka dziecięce, w fotelu bujała się lalka należąca do dziewczynki.

Na koniec zwiedzania zostawiłam wielki domek dla lalek, który wygląda z bliska jeszcze okazalej niż całe mieszkanie naturalnej wielkości.