Ten tytuł zdecydowanie należy się kinu La Pagode, które mieści się w Siódmej Dzielnicy przy 57bis rue de Babylone. Na początku XX wieku manager luksusowego domu handlowego Bon Marché kazał wybudować na ziemi graniczącej z jego rezydencją japońską pagodę dla swojej żony, która wielbiła wszystko co japońskie i chińskie. Sprowadzono specjalne drewno z Japonii, architekt starał się jak mógł, a efekty jego pracy okazały się nadzwyczaj imponujące. W pagodzie urządzano eleganckie przyjęcia i bale. Małżeństwo wkrótce jednak rozpadło się i budynek zaczęto wynajmować na imprezy. W latach 30-tych przekształcono go na kino. Szklane okna przyciemniono drewnianymi panelami i dobudowano mały budyneczek w ogrodzie służący jako kinowe lobby. W latach 50-tych i 60-tych w kinie pokazywano filmy, które wypadły już z obiegu. Kilkanaście lat pózniej La Pagode stało się tzw. art movie theatre, gdzie publiczność mogła rozkoszować się filmami o wysokiem poziomie artystycznym. W latach 80-tych zaczęto w Paryżu budować multipleksy i La Pagode przechodziłoby kryzys wśród publiczności nie przepadającej za kurzem, stęchłym zapachem i niską jakością obrazu gdyby nie niezależny producent filmowy Gaumont , który zbudował drugą salę kinową i zmodernizował lobby. Zlikwidowano mur okalający kino, dzięki czemu dziś można podziwiać piękny ogródek i kino z ulicy. Ulepszono program kinowy, odrestaurowano budynek i seanse w La Pagode znów cieszyły się powodzeniem. W latach 90-tych kinu zagrażał upadek, jako że producent zdecydował się je sprzedać, a nowy właściciel zamierzał zamienić kino na restaurację. Na szczęście Ministerstwo Kultury postanowiło uznać kino za zabytek i nakazało właścicielowi pozostać przy funkcji budynku jako kina.  

W Paryżu wiele jest kin w pełni poświęconych starym filmom, poza tymi specjalizującymi się w filmach niezależnych i niekomercyjnych. Można wciąż oglądać filmy z braćmi Marx, filmy nieme, słodkie musicale z lat 50-tych. Mimo że taniej jest wypożyczyć stary film na dvd lub nawet go kupić, na puste sale podobno tego typu kina nie narzekają. La Pagode pokazuje obecnie współcześnie kręcone filmy, raczej te komercyjne niż niszowe. Oglądaliśmy tam "Slumdog Millionaire", którego nie można nazwać filmem artystycznym. Jednak sam budynek z jego historią powoduje, że seans kinowy tam jest czymś specjalnym. To nie bezpłciowy moloch z rozwrzeszczaną młodzieżą i zapachem popcornu, ale miejsce z klasą, dokąd przychodzi się, by spędzić czas w miłym otoczeniu. Na sali praktycznie same eleganckie damy i panowie, jak przystało na jedną z najzamożniejszych dzielnic Paryża (mimo że cena biletu kinowego jest niższa niż w sieci multipleksów z filmami artystycznymi MK2 - tak, jest coś takiego). Jeżeli ktoś z Was będzie miał kiedyś ochotę wybrać się do kina w Paryżu, polecam właśnie La Pagode ze względu na zupełnie nietypowe otoczenie. Zwłaszcza latem może być bardzo przyjemnie usiąść przed seansem czy po nim na ławeczce w malutkim ogródku i podziwiać delikatne zdobienia pagody.