Nie oszukujmy się – takich popołudni będzie coraz więcej w nadchodzących miesiącach. Zamiast załamywać ręce i biadolić, że znowu pogoda nie sprzyja wychodzeniu z domu lepiej jest cieszyć się – hurra, nie trzeba wychodzić z domu :) Jak sprawić, by te kilka godzin było udane? Proste recepty sprawdzają się najlepiej.

1) Na deszczową pogodę najlepsze jest czytanie. Trzeba tylko zadbać o dobór odpowiedniej lektury. W moim przypadku idealnie sprawdza się książka dość melancholijna, nostalgiczna, raczej smutna, ale nie za smutna. Generalnie dobra jest literatura japońska i skandynawska – surowość pomaga wczuć się w klimat. Czasem jednak paradoksalnie prawdziwą radość sprawia po sięgnięcie coś w klimacie o 180 stopni odmiennego od pogody za oknem – duszna proza latynoamerykańska czy pachnące przyprawami i wijące się ozdobnymi zdaniami powieści indyjskie też się sprawdzają. Gdy nie mamy nowej książki tego typu przyjemnie jest wrócić do sprawdzonych, staraych ulubieńców. Ja tego nie robię, ale dla niektórych stare Musierowiczowe, Chmielewskie, Ożogowskie, Christie czy inne to jak plaster miodu na serce. Ja na przykład lubię też obłożyć się jakimiś książkami o książkach czy artykułami z gazet o literaturze i szukać nowych inspiracji, dodawać kolejne nazwiska i tytuły do dłuuugiej listy lektur do przeczytania.

2) Gdy już mamy wybraną lekturę, trzeba zadbać o atmosferę. Ubrać się wygodnie (piżamy królują) i znalezć sobie dogodne miejsce (miękka kanapa czy fotel, może być też łóżko). Zapalić świeczki i dyskretne lampki. Włączyć odpowiednią muzykę. Najwłaściwsza jest muzyka klasyczna, chóralna, jazz czy orientalne rytmy (np. Ravi Shankar gdy czytamy lit. indyjską). Odpadają skoczne piosenki z bogatym tekstem, bo wtedy zamiast na słowach czytanych koncentrujemy się na słowach słyszanych. A to książka ma być w centrum uwagi.

3) Są podobno tacy, którzy nie lubią herbaty. Wątpię, żebym takich spotkała, ale jak już spotkam, to pewnie będę musiała pociągnąć za włosy i uszczypnąć w ramię, by przekonać się, że to też człowiek. Nie ma lepszego dodatku do dobrej książki niż gorąca, zielona herbata. Smak jest dowolny, może być jaśminowa, brzoskwiniowa, malinowa czy kaktusowa. Do herbaty można coś przekąsić. Nie znoszę jeść do lektury książki całych posiłków, zresztą mówimy tu o popołudniu, nie porze obiadu czy kolacji. Słone przekąski lepsze są do telewizji niż lektury, dlatego koncentruję się na słodkich. Zawsze dobrze sprawdzają się owoce – jesienne jabłka, ostatnie brzoskwinie czy kwaskowate śliwki według mnie pasują idealnie. Jednak gdy sięgamy po stare powieści angielskie nic nie zastąpi kawałka solidnego ciasta czy maślanych ciasteczek. Kilka kostek czarnej czekolady pasuje do zielonej herbaty wyśmienicie i nie koliduje z żadną książką.

A co zrobić, gdy rodzina przeszkadza nam cieszyć się popołudniem w spokoju? Najlepiej wysłać ją do drugiego pokoju, zaopatrzyć w podobny zestaw (książka-muzyka-herbata-przekąska) i dać dobry przykład. Jeśli nie pójdą w nasze ślady – ich strata :)